What the Plus!: Google+ for the Rest of Us

Download Link : https://ssl.gstatic.com/s2/oz/content/WhatThePlus.pdf 

Reform is needed

အျပင္မွာ ေအာ္ေနၾကတာမို႔ လိုက္ေအာ္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္လုပ္မယ့္ Reform က ဘေလာ့ဂ္ေလးကို ေသခ်ာ ျပန္ေရးခ်င္လို႔ပါ

Hi from Blogger Android App

This is a test post from blogger android application.

Yangonese! in Dawei

အမွတ္မထင္ဘဲ "မရြယ္ဘဲ မင္းျဖစ္" ဆိုတဲ့ စကားပံုလို ႀကိဳတင္စီစဥ္ထားတာ မရွိပါဘဲ ထားဝယ္သြားဖို႔ အေၾကာင္းဖန္လာခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၉ ရက္ေန႔ ညေန ၄ နာရီခြဲမွာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ေအာင္မဂၤလာ ကားဂိတ္ကေန "ေကာင္းသစ္စံ" ရန္ကုန္ - ထားဝယ္ - ၿမိတ္ ကားကို စီးၿပီး ထားဝယ္ကို ၁၀ ရက္ေန႔ မြန္းလြဲပိုင္း ၂ နာရီ ၁၅ ေလာက္မွာ ေရာက္လာခဲ့တယ္။

လမ္းခရီးအေတြ႕အႀကံဳကိုေတာ့ သပ္သပ္ ပို႔စ္တစ္ခု ေရးပါဦးမယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ခုေပးေနတဲ့ သင္တန္းမွာ နမူနာျပတဲ့ အေနနဲ႔ အမွတ္တရ ဓာတ္ပံုအခ်ိဳ႕ကိုပဲ တင္ပါဦးမယ္။

ထားဝယ္ၿမိဳ႕ လမ္းမတစ္ေနရာ

တည္းခိုခန္းေရွ႕မွာ

ဆုေတာင္းျပည့္ျမေစတီ ရင္ျပင္ေပၚမွာ

ရင္ခုန္ႏွင္းဆီ

ေက်ာင္းေတာ္က ႏွင္းဆီ

တကၠသိုလ္ရဲ႕ မိန္းလမ္းမႀကီးေပၚမွာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္နဲ႕ ေလွ်ာက္လာေနပါတယ္ ။ သူ႕ေနာက္က ေနမင္းကေတာ့ ဖ်ဖ်ကေလးလင္းေပါ့ ။ ေလွ်ာက္လာသူ မိန္းကေလးရဲ႕ မ်က္ဝန္းေတြေလာက္မွ မေတာက္ပႏိုင္တာမို႕ သိမ္ငယ္ေပေရာ့ ေနမင္းေရ ... ။

ေလျပည္ေတြေတာင္ လမ္းေပၚက သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို ဆြဲေခၚသြားၿပီး ပင္လယ္ကဗီြးပင္တန္းေတြၾကား မၾကားတၾကားနဲ႕ ရယ္ေနေလရဲ႕ ။ ေနာက္ေတာ့ သူပဲ မိန္းကေလးရဲ႕ နက္ေမွာင္ဆံႏြယ္ေတြကို မထိတထိစၿပီး ထြက္ေျပးတယ္ ။

ေကာင္မေလးက ေလေႏွာ့သြားတဲ့ သူ႕ဆံပင္ဖ်ားကို ညာဘက္နားရြက္ကေလးအေပၚ တစ္ခ်က္ သပ္တင္ လိုက္တယ္ ။ အဲဒီမွာ ...

နီတ်ာ ႏႈတ္ခမ္းပါး - တစ္စံု
ေျဖာင့္စင္းႏွာတံ - တစ္ခု
ေကာ့နက္မ်က္ဝန္း - တစ္စံု
ဝင္းမြတ္ပါးျပင္ - တစ္ဖက္

အထက္ပါပစၥည္းအစုစုကို အခ်ိဳးညီညီ ေပါင္းစပ္ထားတဲ့ သူ႕ရဲ႕ အလွတစ္စြန္းတစ္စကို ရုတ္တရက္ ေတြ႕ျမင္ လိုက္ရတာပါပဲ ။

သိဝီမင္းႀကီးေပၚက ဆင္က် ... အဲေလ ... ဆင္ေပၚက သိဝီမင္းႀကီးျပဳတ္က်တယ္ဆိုတာ ဒီလိုအလွမ်ိဳး ။

အဲဒါ က်ေနာ္တို႕ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ မႏွင္းဆီေပါ့ ။

ႏွင္းဆီေကာက္ေၾကာင္း

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ မႏွင္းဆီရဲ႕အေၾကာင္းကို လူေျပာမ်ားၾကတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ ဖံုးဖံုးဖိဖိပါပဲ ။ သိပ္ေကာင္းတဲ့ ႏိုင္ငံေရးဟာသတစ္ခုလို အခ်င္းခ်င္းလက္တို႕ၿပီးေတာ့ပဲ ေျပာၾကတယ္ ။

မႏွင္းဆီဟာ သိပ္လွတယ္ ။ သိပ္ ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ ။ ဒီေတာ့ ဒီပန္းကိုမွ နမ္းခ်င္တဲ့ေလျပည္ေတြ အနားမွာ ေဝ့ကာဝဲကာနဲ႕ေပါ့ ။ အဲသလိုပဲ မႏွင္းဆီဟာလည္း ေလယူရာတိမ္းတဲ့ ပန္းကေလးလုိ႕ နာမည္ႀကီးပါရဲ႕ ။

ဒါေပမဲ့ ဘယ္ေလေပြနဲ႕မွ ေၾကြလြင့္ထြက္သြားမယ့္ ႏွင္းဆီမ်ိဳး မဟုတ္ျပန္ဘူး ။ တုိက္မိတဲ့ေလေပြသာ ေလရူးလို႕ သမုတ္ခံရၿပီး က်န္ခဲ့ရတတ္တယ္ ။ ဒီလိုနဲ႕ ...

သူငယ္ခ်င္းေတြက သူ႕ကို မိႏွင္းဆီ လို႕ေခၚတယ္ ။ နာက်င္ခဲ့ဖူးတဲ့ေလေပြေတြကေတာ့ မီးႏွင္းဆီ တဲ့ ။

က်ေနာ္ကေတာ့ နာမည္တစ္ခုနဲ႕ သူ႕ကိုေခၚမိတယ္ ။

... ရင္ခုန္ႏွင္းဆီ ...

ဟုတ္တယ္ ။ သူတစ္ပါးကို ေတာ္ေတာ္ရင္ခုန္ေစတဲ့ ႏွင္းဆီေလးေပါ့ ။

အဲဒီလိုပဲ က်ေနာ့ ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ထဲမွာ ေရးထည္႕ထားျဖစ္တယ္ ။

က်ေနာ္နဲ႕ႏွင္းဆီ

ႏွင္းဆီ ...
မင့္အတြက္ ပြင့္လႊာေတြျပင္ၿပီးရင္
ငါ့အတြက္ ဆူးေတြကို 
ငါ ခၽြန္မယ္ ... ။

လူတစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ရင္ခုန္ႏႈန္းေတြ မတူညီၾကပါဘူး ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ရင္ခုန္ႏႈန္းျမန္တယ္ ။ သြက္လို႕ လက္လို႕ ။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေအးတိေအးစက္ ။ ရင္ခုန္ႏႈန္း ေႏွးတယ္ ။

က်ေနာ္ကေတာ့ မေသရံုတမယ္ပဲ ရင္ခုန္ေနခဲ့ရတာပါ မႏွင္းဆီရယ္ ... ။

ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးရဲ႕ အညတရေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕ မႏွင္းဆီကို မဝံ့မရဲေလးေပါ့ ။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ ကံေကာင္းခဲ့တယ္ေနာ္ ။

ေက်ာင္းနံရံကပ္စာေစာင္မွာ က်ေနာ္ေရးခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေၾကာင့္ မႏွင္းဆီက လာမိတ္ဖြဲ႕တယ္ေလ ။

မႏွင္းဆီအနား ကပ္ခြင့္ရဖို႕ႀကိဳးစားေနၾကတဲ့လူေတြအၾကား ဒါဟာ မနာလိုစရာေပါ့ ။ မႏွင္းဆီက ပဥၶလက္ ဆန္ဆန္ က်ေနာ့ဆီ တိမ္းညႊတ္လာခဲ့တာကိုး ။

က်ေနာ္ကေတာ့ ဘာသိဘာသာရယ္ပါ မႏွင္းဆီ ။ တကယ္လည္း ဒါဟာ ဧကရီဘုရင္မတစ္ပါးကို ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ ကဗ်ာ ဆက္သြင္းခဲ့လို႕ သူေကာင္းျပဳခံရတာမ်ိဳး မဟုတ္လား ။

အင္း ... ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိေပမေပါ့ ။

က်ေနာ့ ႏွင္းဆီဒိုင္ယာရီ

မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ကို ခ်စ္ရတာ
ရင္ေကာ့ေခါင္းေမာ့ၿပီး
ေသနတ္ေျပာင္းေရွ႕ ဝင္ရပ္ရသလိုပဲ ...

ဟုတ္တယ္ ။ သူ ဘာလုပ္မယ္ ကိုယ္မသိဘူး ။ မႏွင္းဆီနဲ႕က်ေတာ့ က်ေနာ္ မသိရဲဘူးဗ်ာ ။

မႏွင္းဆီက ေယာက္်ားေလးေတြကို အရူးလုပ္တတ္တဲ့ ကေဝပ်ိဳမေလးလို႕ လူေတြေျပာၾကတယ္ ။ က်ေနာ္ ေၾကာက္လို႕မဟုတ္ပါဘူး ။ အခ်စ္ကို အရူးလုပ္မခံခ်င္လို႕ပါ ။

မႏွင္းဆီကို စေတြ႕မိကတည္းက စြဲစြဲလန္းလန္း ျဖစ္ခဲ့မိပါတယ္ ။ ေနာက္ေတာ့ ဒါကိုပဲ စိတ္ထဲမွာ ထံုပြားရင္း ျမတ္ႏိုးလာခဲ့မိတယ္ ။

ခ်စ္တယ္ ခင္တယ္ ဆိုတာ က်ေနာ့အတြက္ အဆန္းတၾကယ္ပဲ ရွိပါေသးတယ္ မႏွင္းဆီ ... ။

ႏွင္းဆီ စာမ်က္ႏွာအခ်ိဳ႕

ဘယ္ကဘယ္လိုအားကို ဆြဲေဆာင္သိမ္းသြင္းလို႕ မႏွင္းဆီကို ဖြင့္ဟေျပာရမလဲ ။ က်ေနာ္လို အညတရက ေလးေလးနက္နက္ စဥ္းစားခဲ့ဖူးတယ္ ။ ဒါေပမဲ့ စိတ္ေနာက္ကိုယ္မပါတဲ့ ခရီးစဥ္ေတြမ်ားခဲ့ေပါ့ ။

ဒီလိုနဲ႕ စိတ္ကူးထဲမွာေတာင္ ဖဲခိုးရိုက္ေနရတဲ့ဘဝကို အသားက်ေနခဲ့ၿပီး တစ္ေန႕က်ေတာ့ မႏွင္းဆီက ဒ႑ာရီဆန္ဆန္ မိတ္လာဖြဲ႕ျပန္တယ္ ။

... တို႕ ေသြးနဲ႕ေရးတဲ့ ႏွင္းဆီ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို ႀကိဳက္တယ္ ... တဲ့ ။ ေနာက္ထပ္ ကဗ်ာေလးေတြကိုလည္း အားေပးပါရေစ ... တဲ့ ။ က်ေနာ္ ၿပံဳးၿပေနလိုက္တယ္ ။

အၿပံဳးဟာ အလြယ္ကူဆံုးဘာသာစကားပဲ မႏွင္းဆီ ။

ဒီအျပင္ ဘယ္လိုတံု႕ျပန္မႈမ်ိဳးကိုမွ က်ေနာ္ ရွာမေတြ႕ခဲ့ဘူး ။

အဲဒီေနာက္ က်ေနာ္ဟာ မႏွင္းဆီရဲ႕ တရားဝင္ ေယာက္်ားေလးသူငယ္ခ်င္း ေပါ့ ။ ဒါေပမဲ့ ရာထူးရွိၿပီး လုပ္ပိုင္ခြင့္ မရွိတဲ့လူလို မ်က္ႏွာထြက္ထြက္ျပရတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ။ ေနာက္ၿပီး က်ေနာ္က မ်က္ႏွာသာေပး ေရႊေရးပန္းကန္တက္ ဆိုတဲ့ လူစားမ်ိဳးလည္း မဟုတ္ျပန္ေတာ့ ၿပီးၿပီေပါ့ ။

ဒီလိုနဲ႕ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးမွာ မႏွင္းဆီကလည္း ေနၿမဲ ၊ က်ေနာ္ကလည္း ေနၿမဲ ။ ေၾကကြဲေနလို႕လည္း ထူးမွ မထူးတာ ။

ႏွင္းဆီ ေျခာက္တဲ့တစ္ေန႕

ဒီလိုနဲ႕ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့လူမသိ သူမသိဒိုင္ယာရီေလးကိုသာ မွန္မွန္ ေရးသားလာခဲ့တယ္ ။ သိပ္ျမတ္ႏိုးတဲ့ မႏွင္းဆီရဲ႕ အခ်စ္ကို ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ သည္းသည္းထန္ထန္ေမွ်ာ္လင့္မိတဲ့ တစ္ညအထိေပါ့ ။

အဲဒီေန႕မနက္က မႏွင္းဆီဟာ သူ႕ရဲ႕ ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ေျမာက္မွန္း မသိတဲ့ ေလေပြနဲ႕ က်ေနာ့ကို လာ ႏႈတ္ဆက္တယ္ ။ က်ေနာ္ သိသေလာက္ ဒါဟာ ေလးေကာင္ေျမာက္ျဖစ္မယ့္ ေလရူးပဲ ။

က်ေနာ္ ၿပံဳးေနလိုက္တယ္ ။ က်ေနာ္ ေျပာၿပီးပါပေကာ ။ အၿပံဳးဟာ အလြယ္ကူဆံုးဘာသာစကားပဲလို႕ ။

ဒါေပမဲ့ ...

ဒါေပမဲ့ ...

မႏွင္းဆီေရ အဲဒီညက က်ေနာ့အညတရ ႏွလံုးသားဟာ မိုးႀကိဳးတစ္ေထာင္ခသလို နာက်င္စပ္ဖ်ဥ္းခဲ့ေပါ့ ။ အရင့္အရင္က မၾကည္႕ မျမင္ မသိထားခဲ့တာေတြ ခု ... ေရစုန္ေမ်ာၿပီ ။

ႏွလံုးသားကို ဘယ္မႈိင္းပေယာဂမွ မပါဘဲ အသိတစ္ခုေရာက္လာခဲ့ ... ငါ့ရင္ခုန္ႏွင္းဆီေလး လက္ေျပာင္းလက္လႊဲမ်ားတာ ငါမၾကိဳက္ ... ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ ... ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ ... တကိုယ္လံုး နာက်င္ေဝခြဲမရႏိုင္လြန္းလို႕ အရုပ္ႀကိဳးျပတ္က် ... ေလာကဟာ တိတ္ဆိတ္မည္းေမွာင္သြား ....ေနာက္ေတာ့ ... ဒဏ္ရာေတြနဲ႕ က်ေနာ္ ျပန္လူးလဲထလာတယ္ မႏွင္းဆီ ... ... ... ။

ႏွင္းဆီနိဂံုး

ငါ့သစၥာတရားနဲ႕ပဲ ငါ့ကို ျပန္ထိုးစိုက္ခ်င္ စိုက္ခဲ့ႏိုင္ပါေစ က်ိန္ဝံ့ေပါ့ ...
ငါေလ ...
ငါ့ေလာက္ မခ်စ္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ျမင္ျပင္းကပ္ေလာက္ေအာင္ ခ်စ္ခဲ့တယ္

ဒါေပမဲ့ မႏွင္းဆီ ... မင္းဟာ ငါ့အခ်စ္ကို အျပည္႕အဝနားလည္ႏိုင္တယ္လို႕ ယူဆမိတဲ့ေန႕တစ္ေန႕အထိ ငါဟာ ဘာကိုမွမေျပာဘဲ ရင္နာရင္နင့္စြာနဲ႕ သိမ္းဆည္းထားလိုက္ေတာ့မယ္ ။

ေကာင္းကင္တစ္ခုစာ ေၾကကြဲေစဦး မိန္းကေလးရယ္ ။ ငါ ခံစားမယ္ ။ ငါ ေၾကကြဲမယ္ ။

ဟူး ... ... .... ။ ။

(လြန္ခဲ့တဲ့ သံုးေလးႏွစ္က ပို႔စ္အေဟာင္းေလးပါ။ ဒီရက္ပိုင္း စာျပန္ေရးခ်င္စိတ္ေလး ေပါက္ေနတာနဲ႔ ကိုယ္ကိုယ့္ကိုယ္ အားေမြးရင္း ျပန္တင္ျဖစ္ပါတယ္)

လက္ပစ္ေဘာ

ဒီေန႔ည MRTV-4 ကလာတဲ့ လန္ဒန္အိုလံပစ္ တိုက္ရိုက္ ထုတ္လႊင့္မႈ အစီအစဥ္ေတြကို ၾကည့္ေတာ့ ျမန္မာ့ အားကစားေလာကမွာ နည္းနည္း စိမ္းေနဦးမယ့္ အားကစားနည္း တစ္မ်ိဳးကို ေတြ႕တယ္။ 

သူရဲ႕ ကစားပံု ကစားနည္းကို အစြဲျပဳၿပီး နာမည္ေပးရရင္ေတာ့ “လက္ပစ္ေဘာ”လို႔ ေခၚရမွာပါပဲ။

Handball London 2012 Olympic
Photo Courtesy by london2012.com

ရံုတြင္း အားကစားနည္း တစ္မ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ကြင္းက ဖူဆယ္ကြင္းနဲ႔ ဆင္ပါတယ္။ တစ္သင္းကို ဂိုးသမား အပါအဝင္ တစ္ဖက္ ခုနစ္ေယာက္ ေဆာ့ရပါတယ္။ ကစားပံုကစားနည္းကေတာ့ ျခင္းလံုးသာသာ ေလာက္ရွိတဲ့ (သားေရ) ေဘာလံုးေလးကို ကစားသမားေတြက လက္နဲ႔ အေပးအယူလုပ္ၿပီး တစ္ဖက္အသင္း ဂိုးေပါက္ထဲကို (ပစ္ထည့္) ဂိုးသြင္းဖို႔ ႀကိဳးစားရတာပါ။

လက္နဲ႔ အေပးအယူ လုပ္တယ္ဆိုေပမဲ့ ဘတ္စကတ္ေဘာ နဲ႔လည္း မတူပါဘူး။ တစ္ခ်က္ေထာက္ ပုတ္တာေလာက္က လြဲရင္ က်န္တာက ဟိုပစ္လိုက္ ဒီပစ္လိုက္ ေပးေနရတာပါ။ ၿပီးေတာ့ တစ္ဖက္အသင္းက တိုက္စစ္ဆင္လာတဲ့အခါ ကိုယ့္အသင္းဘက္ျခမ္း ခံစစ္ဇုန္ထဲကေနပဲ ခုခံကာကြယ္ခြင့္ ရွိပံု ရပါတယ္။ (ခံစစ္ဇုန္ကေန ေရွ႕ထြက္ၿပီး လူကပ္တာမ်ိဳး၊ လုတာမ်ိဳး မေတြ႕ရလို႔ပါ။ အဲ … အတြင္းထဲ ဝင္လာရင္ေတာ့ ဝိုင္း အမဲဖ်က္ၾကတာေပါ့)

အသင္းရဲ႕ ခံစစ္ဇုန္ ဧရိယာကို မ်ဥ္းျဖတ္ကေလးနဲ႔ စက္ဝန္းေကြးပံုစံ သတ္မွတ္ေပး ထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ အလားတူ ဂိုးဧရိယာရယ္၊ ပင္နယ္တီသြင္းဖို႔ ေနရာရယ္ သတ္မွတ္ေပး ထားတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

xxx xxx xxx xxx xxx xxx

ဒီေနရာမွာ ကမ႓ာ့ေဘာလံုးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ ဆတ္ဘလတၱာ အပါအဝင္ ေဘာလံုးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ဥကၠ႒ေတြ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ေဘာလံုးပြဲေတြမွာ ဂိုးေတြ မ်ားမ်ားသြင္းၿပီး ပရိသတ္ကို ေဖ်ာ္ေျဖေပးႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားၾကဖို႔ တိုက္တြန္းေနတာကို သြားသတိရပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္မို႔လည္း ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္သြင္းတာက လိမ္ရေခါက္ရနဲ႔ ရႈပ္ပါတယ္ကြာ ဆိုၿပီး လက္နဲ႔ကို တစ္ဒိုင္းဒိုင္း ပစ္ထည့္ခိုင္းတဲ့ ဒီကစားနည္းကို အားေပးအားေျမႇာက္ျပဳပံု ရပါတယ္။

(တကယ္လည္း အမွန္ပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ၾကည့္ေနတဲ့ ဆယ္မိနစ္ေလာက္မွာတင္ တစ္ဖက္နဲ႔တစ္ဖက္ ရွစ္ဂိုးေလာက္ အျပန္အလွန္ ရွဴးၾကတာ)

ခုဆို ဒီ “လက္ပစ္ေဘာ” ကစားနည္းက အိုလံပစ္အဆင့္ကို ေရာက္ေနၿပီေလ။ ဆိုေတာ့ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းေတြ၊ နည္းစနစ္ေတြလည္း အခိုင္အမာ ေရးဆြဲၿပီး အဆင့္ေပါ့။

xxx xxx xxx xxx xxx xxx

အရင္ကတည္းက ဒီကစားနည္း အေၾကာင္းကို အားကစား ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ ဖတ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ေဘဂ်င္း အိုလံပစ္တုန္းကလည္း ၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္ ထင္တာပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘာသိဘာသာပါ။

ဒီညမွ တျခားၾကည့္စရာလည္း မရွိတာနဲ႔ အဲဒီ “လက္ပစ္ေဘာ” ပြဲကို စိတ္ပါလက္ပါ ထိုင္ၾကည့္လုိက္မိေတာ့ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း လြယ္အိတ္၊ စာအုပ္ ဒါမွမဟုတ္ မုန္႔၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ စသည္ကို လုၿပီး ေျပးခဲ့တာေလး၊ ၿပီးေတာ့ ဟိုလူ႔လက္ဆင့္ကမ္း ဒီလူ႔လက္ဆင့္ကမ္းနဲ႔ ဝိုင္းစခဲ့ၾကတာေလး ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။

ဒါမ်ိဳးက အတိုင္အေဖာ္ညီရင္ တယ္ စလို႔ေကာင္းတာ။ အဲလိုပဲ ကစားပြဲမွာလည္း တစ္ေယာက္အထာ တစ္ေယာက္နပ္တဲ့အခါ သိပ္ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ။

ဘာပဲေျပာေျပာ ေဆာ့ၾကည့္ခ်င္စမ္းတယ္။

(စာႂကြင္း - မေန႔ညက နာလန္ထမွာ လန္ဒန္ အိုလံပစ္ဖြင့္ပြဲ တိုက္ရိုက္ျပတာကို ၾကည့္ရင္း ကစားသမား ေျခာက္ဦးပဲပါတဲ့ ကိုယ့္ႏိုင္ငံအသင္း ကြင္းထဲဝင္လာတာကို အရူးအမူး ေစာင့္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဝမ္းနည္းအားငယ္ မခ်င့္မရဲ ျဖစ္ေနမိတယ္။ ဒီလိုပြဲႀကီးမ်ိဳးကို အားက်တဲ့စိတ္လည္း ဝင္လာမိျပန္တယ္။

ကိုယ့္ထက္ နည္းတဲ့ ႏိုင္ငံေတြ ရွိေနေသးေပမဲ့လည္း ကိုယ္ေတြဆီက အားကစားသမားေတြ အမ်ားႀကီး သြားၿပိဳင္ႏိုင္ ေစခ်င္တယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ေတာင္ တစ္ခုခုမွာ ဝင္ႏႊဲလိုက္ခ်င္ေသး။

ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ အားကစားသမား ျဖစ္လာဖို႔အေနသာ ေက်ာင္းတုန္းက (PT ခ်ိန္) အားကစားခ်ိန္ ဆိုတာကိုေတာင္ ငတ္တစ္လွည့္ ျပတ္တစ္လွည့္ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရတာကို ဝမ္းနည္း ႏွေျမာတသရင္း ဒီစာကို ေရးျဖစ္ပါတယ္)

မွတ္ခ်က္။ ။ Team Handball နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဒီပုိ႔စ္မွာ ေရးထားတာေတြဟာ ေယဘုယ် အခ်က္ေတြျဖစ္ၿပီး ကိုယ္ပိုင္အျမင္ေတြ ေရာေထြး ပါဝင္ေနတယ္။ Handball အေၾကာင္း အေသးစိတ္ သိလိုသူမ်ား http://en.wikipedia.org/wiki/Team_handball နဲ႔ http://www.olympic.org/handball မွာ ဝင္ေရာက္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။


လက္ရွိက်င္းပေနတဲ့ လန္ဒန္အိုလံပစ္က Handball ပြဲစဥ္ေတြကိုေတာ့ http://www.london2012.com/handball/ စာမ်က္ႏွာမွာ ဝင္ေရာက္ ၾကည့္ရႈႏိုင္မွာပါ။

Talking about news (သတင္း အတင္းတုတ္ျခင္း)

ဇြန္လ ၁၉ ရက္ေန႔ထုတ္ ေၾကးမံု သတင္းစာကို ဖတ္ရင္း အေတြးေပါက္ မိတာေလးေတြ ျပန္ေရးခ်င္ပါတယ္။

ပထမဆံုး ႏိုင္ငံတကာ သတင္းမ်ား က႑မွာပါတဲ့ “တစ္ကမ႓ာလံုး လူဦးေရ၏ စုစုေပါင္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ခန္႔မွန္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ လြန္ကဲသူမ်ား သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ေန” ဆိုတဲ့ သတင္းမွာ မၿပံဳးဘဲ မေနႏိုင္ ျဖစ္သြားပါတယ္။

ေနာက္ဆို ဝတဲ့သူမ်ားကို သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ကို ၿခိမ္းေျခာက္ေနသူမ်ား ဆိုၿပီး စလို႔ ေကာင္းသြားၿပီလို႔ အေတြးေပါက္မိလို႔ပါ။ တစ္ဆက္တည္း တစ္ကမ႓ာလံုး လူဦးေရရဲ႕ စုစုေပါင္း ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကို တိုင္းတာၾကတဲ့ သိပၸံပညာရွင္မ်ားရဲ႕ အေတြးကိုလည္း အံ့ၾသမိသြားပါတယ္။ မိုက္သဟလို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳမိပါတယ္။

ေနာက္ သတင္းတစ္ပုဒ္ကေတာ့ အားကစား သတင္းပါ။ “ျမန္မာ ယူ-၂၂ အသင္း အိမ္ရွင္ ထိုင္းအသင္းကို သံုးဂိုး - တစ္ဂိုးျဖင့္ ႏိုင္” တဲ့။ ထံုးစံအတိုင္း ျမန္မာအသင္း ႏိုင္ရင္ေတာ့ သတင္းစာမွာ ဖတ္ရမွာပါ ဆိုသလိုပါပဲ။

ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ သာမန္ ေျခစမ္းပြဲ အားမနာတမ္း ေျပာရရင္ ထိုင္းက ေခၚၿပီး ဆိုက္ကို လုပ္တဲ့ပြဲလို႔ ထင္ထားတာပါ။ ထင္တဲ့အတိုင္း ေနာက္ဆံုးရ သတင္းေတြအရ ေမာ္လဒိုက္နဲ႔ ကန္တဲ့ ေနာက္တစ္ပြဲမွာ ျမန္မာအသင္းက တစ္ဂိုး ဂိုးမရွိနဲ႔ ရႈံးပါသတဲ့။ အရန္အသင္းနဲ႔ ကန္သြားတာလို႔ေတာ့ ေျပာတာပဲ။ ထိုင္းနဲ႔ပြဲတုန္းကေရာ ထိုင္းေတြ ဘယ္လို ေျပာသလဲ သိခ်င္မိတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ မနက္ျဖန္ သတင္းစာမွာေတာ့ ရႈံးတဲ့သတင္း ပါမယ္ မထင္မိဘူး။

ေနာက္တစ္ပုဒ္က ေနာက္ဖံုးမွာပါတဲ့ “ဂီတ အစည္းအရံုးအဖြဲ႔ဝင္ တစ္ဦးခ်င္းအေနျဖင့္ လြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ခြင့္ရွိ၊ အဖြဲ႔အစည္း အေနျဖင့္မူ ႏိုင္ငံေရးအရ အသံုးခ်ခံ မျဖစ္ရေအာင္ ဂရုျပဳ” သတင္းပါ။

ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာနႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီး ဦးေက်ာ္ဆန္းရဲ႕ အမွာစကားကေန ေကာက္ႏုတ္ ေခါင္းတင္ထားတာပါ။ 

ေပၚလစီကားတို႔ ေပၚလစီသီခ်င္းတို႔ဆိုတာ ဘယ္သူေတြ လုပ္ခဲ့တာလည္း ျပန္ေတြးမိပါရဲ႕။

ေနာက္ဆံုးတစ္ပုဒ္ အေနနဲ႔ မ်က္ႏွာဖံုးက “ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတ၏ မိန္႔ခြန္းအား ျပည္သူမ်ား အခ်ိန္ႏွင့္ တစ္ေျပးညီ သိရွိႏိုင္ေစေရး အတြက္ ရုပ္ျမင္သံၾကားမွ တိုက္ရိုက္ထုတ္လႊင့္ၿပီး သတင္းစာမ်ားတြင္လည္း အျပည့္အစံု ေဖာ္ျပသြားမည္” ဆိုတဲ့ သတင္းကို မ်က္စိက်ပါတယ္။

ဟုတ္ပါတယ္။ အျပည့္အစံုေလးနဲ႔ တကယ့္ကို အခ်ိန္နဲ႔ တစ္ေျပးညီေလး လုပ္သင့္ပါတယ္။ ဒါမွသာ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတရံုး ဝဘ္ဆိုက္ကေန သတင္း အတည္ျပဳခ်က္ ရယူေနရာတာကေန ျပန္ၾကားေရး ဝန္ႀကီးဌာန ဆိုက္ကို ပိုအားထားလာႏိုင္မွာပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ဆိုတဲ့အတိုင္း အျပည့္အစံုေလးေပါ့ေနာ္။ ဥကၠ႒ႀကီးကို ပညာျပ လိုက္သလိုေတာ့ မလုပ္ပါနဲ႔။ ဒါက သမၼတမင္း ခင္ဗ်။

ဤတြင္ သတင္းမ်ားကို အတင္းတုတ္လို႔ ၿပီးပါၿပီ။

(ေအာ္ မ်က္ႏွာဖံုး သတင္းကို ေနာက္ဆံုးမွ ေျပာတဲ့ ကိစၥလား။ အက်င့္ပါေနၿပီဗ် အဟဲ။)