မုန္႔ႏွပ္

ရံုးမွာ သြားကိုက္လို႔ ဆန္ျပဳတ္ေသာက္ေနရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရွိတယ္။ ဒီေန႔ညပဲ သူက ခေနာဆန္ျပဳတ္ကို ရံုးက  ေထာက္ခ်ဳပ္ေပးတဲ့ အႀကံအတိုင္း ျပဳတ္ပါတယ္။ ေလွာ္ၿပီးေတာ့မွ ျပဳတ္တဲ့သေဘာပါ။

ဒါေပမဲ့ ရံုးက တစ္လံုးခ်က္ ေပါင္းအိုးေလးနဲ႔ ဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပပါဘူး။ သူကလည္း ဆန္ျပဳတ္အမႈန္႔ေတြကို အဲဒီထဲထည့္ၿပီး အပူေပးတဲ့ သာသာ လုပ္ေပးတာကို။ မေမႊေပးေတာ့ တူးျခစ္ၿပီး ေညာ္နံ႕ထြက္လာလို႔ အျမန္သြားၿပီး ပလပ္ဆြဲျဖဳတ္ လုိက္ရတယ္။

ၿပီးမွ သူနဲ႔ သူ႔ဆန္ျပဳတ္အေၾကာင္း ေျပာရင္း မုန္႔ႏွပ္ကို သြားသတိရသြားပါေရာ။

×××    ×××    ×××    ×××

ငယ္ငယ္တုန္းက ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုရင္ အေဖ့ဘက္က အဖြားေတြအိမ္မွာ သြားေနရတယ္။ သူတို႔က နယ္ဘက္က။ ဆိုေတာ့ သူတို႔ဆီေရာက္ရင္ ရာသီစာေလးေတြ ေတာစတိုင္ စားရတယ္။ ထမင္းစားရင္ေတာင္ သရက္သီးမွည့္ေလးနဲ႔ ဆိုတာမ်ိဳး။

အဲဒီမွာ မုန္႔ႏွပ္ကို စေတြ႔တာပဲ။

×××    ×××    ×××    ×××

မုန္႔ႏွပ္ဆိုတာက မွတ္မိသေလာက္ ဆန္ကို နီေရာင္လာေအာင္ ေလွာ္ၿပီး ထန္းလ်က္ရည္ေတြ အုန္းသီးေတြနဲ႔ သာကူပံုစံ ေသာက္စရာ တစ္မ်ိဳးပဲ။ အဖြားတို႔ကေတာ့ ဒါက ဓာတ္စာလို႔ ယံုၾကည္တယ္။ မုန္႔ႏွပ္က ကေလးေတြနဲ႔ တည့္တယ္။ ဝတယ္ေပါ့။ ပံုမွန္ကို တိုက္တာ။

အဲဒီတုန္းက ကၽြန္ေတာ္က ေတာစာႀကီးဆိုၿပီး ေတာ္ေတာ္ မႀကိဳက္တာပါ။ သံုးေလးဇြန္း ေသာက္ၿပီး ပစ္ထားတာပဲ။ အဘြားကေတာင္ မုန္႔ႏွပ္မေသာက္လို႔ ဆူဖူးေသးလား ဝါးတားတားပဲ။

×××    ×××    ×××    ×××

အင္း ခုေတာ့ အဖြားလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေဖမဆံုးခင္ ကတည္းက  အဲဒီအိမ္ကို မေရာက္ျဖစ္တာ သံုးေလးႏွစ္ ရွိပါၿပီ။ အားမွပဲ ႀကီးႀကီး (အေဖ့အစ္မ) ဆီ မုန္႔ႏွပ္ ေသာက္ခ်င္လုိက္တာလို႔ သြားေျပာဦးမွပါပဲ။

သႀကၤန္ အထူးေလွ်ာ့ေဈး

Credit - Htoo Tay Zar

သႀကၤန္အၾကတ္ေန႔ ဒုတိယရက္ ညေနပိုင္းက ကန္ေတာ္ႀကီးေစာင္းက မ႑ပ္တစ္ခုမွာ ျမင္ခဲ့တဲ့ စိတ္မသက္သာစရာ ျမင္ကြင္းတစ္ခုရယ္၊ သႀကၤန္တြင္း Facebook အသိုင္းအဝိုင္းက တင္လာၾကတဲ့ သတင္း ဓာတ္ပံုေတြရယ္ကို ၾကည့္ၿပီး ယေန႔ေခတ္ အခ်ိဳ႕ေသာ ျမန္မာ မိန္းကေလးမ်ားဟာ (ပင္ကိုယ္ဗီဇ သဘာဝအေလ်ာက္ သိတဲ့) ေဈးေရာင္းေဈးဝယ္ေတာင္ မတတ္ၾကေတာ့ပါလားလို႔ ထင္မိတယ္။

စကားတစ္ခုလည္း ျပန္အမွတ္ရမိပါတယ္။ ဆယ့္ႏွစ္ပြဲေဈးသည္ေတြ ေျပာတာ ၾကားဖူးပါတယ္။

"ဟ ခုေခတ္မွာ ဆုိင္ခလုတ္တိုက္ေတာ့မွပဲ ဝယ္သူက လာတာကြ" တဲ့။

ဒါေၾကာင့္ အခ်ိန္ေလးမ်ားရရင္ ကိုယ္သိထားတဲ့ ေဈးကြက္ရွာေဖြ ထူေထာင္ျခင္းဆိုင္ရာ သီအိုရီေတြပဲ ေခတ္ေနာက္က် ကုန္ၿပီလား ျပန္ဆန္းစစ္ ရပါမယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အလုပ္တစ္ဖက္နဲ႔ မအားေသးတာမို႔ "အင္း ဒါလည္း သႀကၤန္အထူးေလွ်ာ့ေဈး တစ္မ်ိဳးပဲလား" လို႔ ေတြးမိေနေၾကာင္းပါ။

(စာျဖည့္)

"ဒါမ်ိဳး ႏွစ္တိုင္း ေရာင္းေနက်ပါကြာ" လို႔ အခ်ိဳ႕က ေျပာၾကတယ္။

ေသခ်ာတာက ဒီပစၥည္းေတြဟာ တိုက္ေဆြးေလာက္အဆင့္ မဟုတ္ဘဲ အထည္ေလာကအေခၚ "ဆိုက္ပ်က္" ေတြမို႔လို႔ အားမေပးခ်င္ပါနဲ႔ဗ်ာလို႔ ျပန္ေျပာခ်င္တယ္။

အခ်ိဳ႕က "ကိုယ့္ပစၥည္း ကိုယ္ေရာင္းတာပဲ" လို႔ မွတ္ခ်က္ျပဳခ်င္ၾကတယ္။ ကိုယ္ကေတာ့ "ဗုဒၶဘာသာေကာင္း တစ္ေယာက္" စာအုပ္ထဲက "မေရာင္းအပ္တဲ့ ကုန္ပစၥည္း ငါးမ်ိဳး" ဆိုလား ယွဥ္စဥ္းစားမိရဲ႕။ "လူကုန္ကူးတဲ့ ေဈးကြက္" ဆိုတာလည္း တစ္ခ်က္ အေတြးေပါက္ လုိက္ေသးတယ္။ ဒါေပမဲ့ "ႀကိဳက္ေရာင္း ႀကိဳက္ဝယ္" ဆိုတာမ်ိဳး သံသရာ ျပန္လည္လာမွာ၊ ကိုယ့္ဆီမွာလည္း ေဒါသသင့္ အေတြးေတြ ဝင္လာမွာ ဆိုးတာမို႔ ေမာဟနဲ႔လူအခ်ိဳ႕ကိုပဲ ၾသခ်မိေၾကာင္းပါ။

Infographic: Joomla CMS Development Strategy

"အႀကံကုန္ ရန္ကုန္ ဆားခ်က္" ေတာ့ မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ ဒီပံုဟာ ေဟာင္းေပမဲ့ ေကာင္းေနေသးတဲ့ သတင္းတန္ဖိုးေလး ရွိေသးတယ္။

Image Credit : http://magazine.joomla.org/issues/Issue-Aug-2011/item/538-Infographic-Joomla-CMS-Development-Strategy

The Sign of Myanmar Drama Series?

Update: ဇာတ္ဝင္ေတးဆိုတဲ့ အဆိုရွင္ႏွစ္ေယာက္က ျမတ္သူေက်ာ္နဲ႔ ဝတ္ရည္ထက္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ ဇာတ္လမ္းတြဲ စျပတဲ့အခါမွာ အခ်စ္သေကၤတလို႔ တရားဝင္ ျမန္မာမႈ ျပဳေပးထားပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းနမူနာ Trailer ကိုၾကည့္ရံုနဲ႔ ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ပါဝင္လာတဲ့ ဇာတ္ကြက္အခ်ိဳ႕ကို တင္ကူး ခန္႔မွန္း ႏိုင္ေစတာက ဒီ ျမန္မာဇာတ္လမ္းတြဲရဲ႕ ပထမဆံုး အားသာခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။

တရုတ္အေခၚ “ ရႈံးက်င့္ႏိုင္ ” ျမန္မာအေခၚ “ ခ်စ္ကြဲညား ” ထဲက အမ်ိဳးအစား တစ္ခုခု ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ျမင္ရတာေၾကာင့္ မႀကိဳက္တဲ့ ပရိသတ္ေတြ ႀကိဳတင္ ေရွာင္ရွားႏိုင္မွာ ျဖစ္သလို မမွတ္ေသးတဲ့ ပရိသတ္ေတြလည္း မလြတ္တမ္း ေစာင့္ေမွ်ာ္ၾကည့္ရႈႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဇာတ္လမ္းတြဲထဲက မင္းသားရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္စရိုက္ဟာ ဆရာဝန္ျဖစ္ၿပီး ခ်စ္ရသူ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ရယ္၊ တိတ္တခိုးခ်စ္သူ (မာနႀကီးသူစရိုက္) မင္းသမီး တစ္လက္ရယ္ ပါဝင္တာကို ေတြ႔ရတာေၾကာင့္ ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုနီးပါး ၾကာျမင့္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္တဲ့ ေရွးရိုး အစဥ္အလာ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲမ်ားကို ထိန္းသိမ္းထားတယ္လို႔ ျမင္မိပါတယ္။

အထက္ပါ အခ်က္ကို ပိုမိုထင္ရွား ေပၚလြင္ေစတာကေတာ့ ဇာတ္လမ္းတြဲ နမူနာထဲမွာပါတဲ့ “ မင္းသား နင္းလာတဲ့ စက္ဘီးေနာက္မွာ မင္းသမီးေလးက လက္ႏွစ္ဖက္ ဆန္႔တန္းၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးတူးစြာ စီးနင္းလာတဲ့ ” အခန္းရယ္၊ “ ေက်ာခိုင္းထားတဲ့ ဂ်ဴတီကုတ္အျပည့္ဝတ္ မင္းသားဆရာဝန္ကို တစ္ဖက္သတ္ ေနာက္ပိုး မင္းသမီးမက ေနာက္ကေန အမွတ္မထင္ ေပြ႔ဖက္လုိက္လို႔ မင္းသား အံ့အားသင့္သြားတဲ့ ” အခန္းက ဂႏၱဝင္ ရိုက္ခ်က္ေတြကို ၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။

ထို႔အတူ “ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ခိုင္ၿမဲစြာ တည္ရွိေနခဲ့တဲ့ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ ” လို႔ နမူနာေၾကာ္ျငာမွာ ညႊန္းဆို ထားတဲ့အတိုင္း နန္းဝတ္နန္းစားမ်ားနဲ႔ အရင္ဘဝက ျဖစ္ရပ္ေတြ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ျပတဲ့ လူဝင္စားဇာတ္ ဆန္ဆန္ ဇာတ္ညႊန္း၊ မင္းသမီးအေမ ဇာတ္ေကာင္ကက ထံုးစံအတိုင္း အသိေခါက္ခက္ အဝင္နက္၊ အေျပာဆိုး၊ သေဘာထား မွန္ကန္လွတဲ့ လူေတြကို အထင္အျမင္လြဲ ဆိုတဲ့ပံုစံေလးေတြကလည္း ျမန္မာဇာတ္လမ္းတြဲ ဆိုတဲ့ ဂုဏ္ကို ျပန္လည္ ေစာင့္ထိန္းထားတာ ေတြ႕ရမွာပါ။

ဒီေနရာမွာ သမိုင္းကို ျပန္ၾကည့္ရင္ ျမဝတီ ရုပ္သံလိုင္းမွာ ဒါရိုက္တာ တင္သန္းဦး ရိုက္ကူးခဲ့တဲ့ ပထမဆံုး ျမန္မာ ဇာတ္လမ္းတြဲ ဆိုတဲ့ကားဟာလည္း ႏိုင္ငံျခား သရုပ္ေဆာင္ေတြ ပါဝင္ၿပီး ရာဇဝင္ ေနာက္ေၾကာင္းျပန္ ရိုက္ခ်က္ေတြ ပါဝင္တဲ့ ဇာတ္လမ္းတြဲ တစ္ခုလို႔ ေအာက္ေမ့ အမွတ္ရမိပါတယ္။

နည္းပညာပိုင္းအရ နမူနာျပေၾကာ္ျငာ ႏွစ္ခုကို ၾကည့္ရာမွာေတာင္ Soft Glow Effect တြင္တြင္သံုးၿပီး Edit လုပ္ထားတာကို ေတြ႕ရတာေၾကာင့္ ပရိသတ္ေတြ မ်က္ရည္ပူမက်ဘဲ အၾကာႀကီး ေတာက္ေလွ်ာက္ ၾကည့္ႏိုင္ေစမယ္လို႔ ေျပာရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ခပ္တံုးတံုးလူေတြက “ အခ်စ္ရဲ႕ သေကၤတ ” လို႔ ျမန္မာမႈျပဳၾကမဲ့ The Sign of Love လို႔ေပးထားတဲ့ ျမန္မာဇာတ္လမ္းတြဲ နာမည္က အေရွ႕ေတာင္အာရွနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕အာရွႏိုင္ငံေတြထက္ စာရင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြဟာ လူတိုင္းနီးပါး အဂၤလိပ္စကားကို ထမင္းစားေရေသာက္ ေျပာတတ္ၾကတယ္ ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို မီးေမာင္းထိုး ျပေနသလိုပါပဲ။ ေခတ္ဆန္ဆန္ အဂၤလိပ္နာမည္ ေပးၾကတဲ့ ကိုရီးယား ဇာတ္လမ္းတြဲ အခ်ိဳ႕မွာေတာင္ ပညာဉာဏ္ ႏုံ႔နည္းတဲ့ သူ႕ႏိုင္ငံသားေတြ နားမလည္မွာ စိုးရွာလို႔ ကိုရီယား နာမည္လည္း ကပ္ကပ္ပါေနတာကို သတိထားမိပါတယ္။

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ အယ္လ္ဆိုင္းဇီနဲ႔ အျခား အသံမက်က္မိတဲ့ အမ်ဳိးသား အဆိုရွင္တစ္ဦး သီဆိုထားတဲ့ ဒီဇာတ္လမ္းတြဲရဲ႕ Theme Song ေလးကို လူႀကိဳက္မ်ားေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္ ဆိုတဲ့အေၾကာင္း။

ဇာတ္ကားနမူနာ - https://www.facebook.com/photo.php?v=343706005686714

ဇာတ္ဝင္ေတး - https://www.facebook.com/photo.php?v=338202046237110

(ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ျမန္မာ ဇာတ္လမ္းတြဲဆိုရင္ ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားက ျပခဲ့ဖူးတဲ့ ဖိုးေသာၾကာ၊ ရတနာခင္၊ ဗ်ဳိက္တို႔ ပါဝင္ သရုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ေတာက်က် က်န္းမာေရး ပညာေပးကားေလးကိုပဲ ၾကည့္ခ်င္ေနမိ ပါေသးတယ္။)

Joomla! 2.5 Beginner's Guide Free Download

Joomla! 2.5 Beginner's Guide

Joomla! ကို ေလ့လာ အသံုးျပဳေနသူေတြအတြက္ လက္ရွိ version 2.5.x အေၾကာင္း ျပည့္ျပည့္စံုစံု မိတ္ဆက္ရွင္းလင္းထားတဲ့ စာအုပ္ေကာင္း တစ္အုပ္ျဖစ္ပါတယ္။

စာေရးသူ Hagen Graf ရဲ႕ Joomla! 2.5 Beginner's Guide စာအုပ္ဟာ အရင္က ထုတ္ေဝခဲ့ဖူးတဲ့ Joomla 1.6 and 1.7 Beginner's Guide ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကို အေျခခံထားၿပီး Joomla Community က ေဆာင္းပါးေကာင္း အခ်ိဳ႕ကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပ ေပးထားတာလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။

စာမ်က္ႏွာ ၂၅၈ မ်က္ႏွာပါဝင္ၿပီး သက္ဆိုင္ရာ အခန္းတိုင္းမွာ screenshot, footnote ေဝေဝဆာဆာနဲ႔ တင္ဆက္ေပးထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ စာျမည္း ဖတ္ၾကည့္မိတဲ့အခါ မသိမျဖစ္ Joomla! အေလ့အထေလးေတြနဲ႔ တကယ္ လက္ဝင္လွတဲ့ အသံုးအခ်ိဳ႕အေၾကာင္း ထည့္သြင္း ရွင္းျပထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စိတ္ပါဝင္စားသူေတြအတြက္ Joomla! 2.5 Beginner's Guide PDF Version ကိုThe Joomla! Community Magazine ေဖေဖာ္ဝါရီလထုတ္ စာအုပ္စင္က႑ကေန အခမဲ့ ရယူႏိုင္ပါတယ္။

Download Link: http://magazine.joomla.org/issues/issue-feb-2012/item/677-Joomla-2-5-Beginner-s-Guide

လူလိုလို နတ္လိုလို ရန္ကုန္နိစ္

အဲဒါ ၾကာၿပီ။ ၾကာလာေတာ့လည္း ကိုယ့္ဘာသာ သတိထားမိတာေပါ့။ Facebook ေပၚမွာ Status Message တင္တဲ့ ကိစၥကို ေျပာပါတယ္။

အရင္ကဆို Facebook ေပၚမွာ Status Update ေတာ္ေတာ္ တင္ျဖစ္တယ္။ ေျပာရရင္ နိစၥဒူဝ ကိုယ္ျမင္ေတြ႕ ခံစားရတဲ့ အေၾကာင္းအရာေပါင္း ေသာင္းေျပာင္းေထြလာ ဘာလာလာ Facebook ေပၚ တင္ဖို႔ ကုန္ၾကမ္းေတြ ျဖစ္ေနေလရဲ႕။ စားလည္း ဒီစိတ္ သြားလည္း ဒီစိတ္။ Facebook Addicted လို႔ ေခၚႏိုင္မယ္ ထင္ပါရဲ႕။ အဲလို ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။

ဒါေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းမွာ အလုပ္ကလည္း ဖိစီးရဲ႕။ လူမႈဘဝကလည္း ကလူက်ီစယ္ရဲ႕။ က်န္းမာေရးကလည္း ေထာင္းေလရဲ႕။ ဒီလိုနဲ႔ Facebook သံုးရတာ ေတာ္ေတာ္ မေပ်ာ္ပိုက္ ျဖစ္လာၿပီး ဖတ္သူသက္သက္ ျဖစ္မွန္း မသိျဖစ္လာတယ္။ ကိုယ့္အလုပ္ေတြထဲက တစ္ခုကလည္း Facebook ေပၚ သတင္းတင္ရတဲ့ အလုပ္ဆိုေတာ့ Facebook ဆိုတာနဲ႔ အလုပ္နဲ႔ တြဲတြဲ ျမင္လာလို႔ ခ်ဥ္လာသလားေတာ့ မေျပာတတ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ လူက အရင္လို မဟုတ္ေတာ့တာေတာ့ တျဖည္းျဖည္း သတိထားမိလာတယ္။ ဘာရယ္မသိ ပို႔တစ္ခု တင္ခါနီးက်ရင္ အရင္ေလာက္ မသြက္ေတာ့ဘူး။ ေတာင္ေတာင္အီအီ ေလွ်ာက္ စဥ္းစားလာတယ္။ ဒီပို႔စ္ဟာ သူ႔အက်ိဳးမရွိ ကိုယ့္အက်ိဳးမရွိ ပို႔စ္မ်ိဳးလား။ ဆရာႀကီးေတြက ဝုိင္းဗ်င္းၾကမဲ့ ပို႔စ္မ်ိဳးလား။ ထုတ္မေျပာသင့္တဲ့ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ိဳးလား အစရွိသျဖင့္ေပါ့။

ဆိုေတာ့ လူက အေတြးမရွင္းတဲ့အခါ အေရးမရွင္းတာထက္ မရႊင္ျဖစ္လာၿပီး ေနာက္ဆံုး ဘာမွ မေရးျဖစ္ေတာ့တဲ့ အဆင့္ကို ေရာက္သြားတယ္။

ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ေသခ်ာ ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္ေတာ့လည္း ကိုယ့္က ပို႔စ္တစ္ခု တင္လိုက္လို႔ ေဝဖန္တဲ့သူေတြ အေၾကာင္း ႀကိဳစဥ္းစားရေလာက္ေအာင္ ကိုယ့္လိုလူ ေရးတဲ့စာမ်ား ဂရုတစိုက္ ဖတ္တဲ့လူက ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ရွိမွာ မို႔လို႔တုန္း။ အဟဲ ဟုတ္ပ။ (ကိုယ့္မွာ ထပ္တိုးထားတဲ့ ကိုယ့္ Facebook မိတ္ဖြဲ႔ ေပၚလစီေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ သူငယ္ခ်င္း မိတ္ေဆြက လက္ခ်ိဳးေရလို႔ေတာင္ ရေနဦးမယ္။ ထားေတာ့)

ေနာက္ၿပီး ပို႔စ္တစ္ခုတင္တိုင္း ေကာင္းေနရေအာင္၊ Like နဲ႔၊ Comment ေတြ တစ္ေထာႀကီး ရေနရေအာင္ ကိုယ္က ပညာရွင္လည္း မဟုတ္။  ဘာမွလည္း ဟုတ္တိပတ္တိ မတတ္တဲ့ ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္သမား ေလာက္ပါပဲ။

ဆိုေတာ့ တစ္ရက္မွာ ေခါင္းေလး ၾကည္တုန္း ကိုယ့္အေျခအေန ကိုယ္ျပန္သံုးသပ္ၾကည့္မိေတာ့ ကိုယ္က လူလိုလို နတ္လိုလို ျဖစ္ေနပါေရာ့လား။

ဟုတ္တယ္ေလ။ Facebook ဆိုတဲ့ အမ်ားသံုး လူမႈကြန္ယက္ ဝဘ္ဆိုက္ေပၚမွာ တစ္ခုခု ေရးတာပဲ။ ပညာရွင္ ဆန္ေနရမွာလား။ အၿမဲမွန္ေနရမွာလား။ ဘက္လိုက္ျခင္း Bias ကင္းဖို႔ လိုသလား။ လား လား လား။ ေမးခြန္းေတြ ထုတ္ၿပီး ဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ပါ။

ကိုယ္ ခုျဖစ္ေနတဲ့ ပံုကေတာ့ ဘာမွ မမွားေအာင္ ဘာမွ မလုပ္ဘူး ဆိုသလိုပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုး ဒီလို ေကာက္ခ်က္ခ်မိတယ္။

ကိုယ္ဟာ လူသားဆန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္သင့္တယ္။ လူျဖစ္တဲ့အတြက္ ခ်စ္ျခင္း ရွိမယ္၊ မုန္းျခင္း ရွိမယ္။ အေၾကာင္းတစ္ခုအေပၚ ႀကိဳက္ျခင္း၊ မႀကိဳက္ျခင္း ကိုယ့္ဆႏၵအတုိင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေျပာခြင့္ဆိုခြင့္ ရွိတယ္။ အဲဒီအခါ အမွန္ေတြ ရွိသလို အမွားေတြလည္း ရွိမယ္။ မွန္လို႔ ေကာင္းလို႔ ဝိုင္းခ်ီးမြမ္းရင္လည္း သာယာေနစရာ မလိုသလို မွားလို႔ ဝုိင္းဆဲရင္လည္း ဘာအေရးစိုက္စရာလဲ။ ကိုယ္လည္း ကိုယ့္အလုပ္ ကိုယ္လုပ္ သူလည္း သူ႔အလုပ္ သူလုပ္ပေစေပါ့။ ဟုတ္ဖူးလား အဟဲ။

ဆိုေတာ့ လူလိုလို နတ္လိုလိုေတာ့ မလုပ္ေတာ့ဘူးရယ္။ ငါဘာလဲေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ သိဖို႔ေကာင္းပါရဲ႕။